Fokken

Uw gezinssituatie

Als eigenaar van een teefje hebt u er wellicht al eens over gedacht om een nestje te fokken. Misschien omdat kennissen en vrienden zo graag een puppy van juist uw hondje willen of wellicht omdat u zélf zo graag een puppy van haar zou willen hebben. Als alles goed gaat, is een nestje pups een heel leuke belevenis, maar het is ook een grote verantwoording, soms ergernis en veel, heel veel extra werk. Puppy's zijn niet alleen leuk, ze zijn ook luidruchtig, ze kunnen samen heel goed de boel op stelten zetten waarbij ze mogelijk uw meubilair naar hun smaak 'verbouwen' en ze produceren iedere dag opnieuw heel wat urine en ontlasting die steeds moeten worden opgeruimd. Het stel vandalen dat uw teefje op de wereld zet, zal zeven of acht weken lang het hele reilen en zeilen bij u in huis beheersen. Bovendien doen de pups bij u hun eerste indrukken op, die van doorslaggevend belang zijn voor de rest van hun leven. U bent het aan de pups en de maatschappij verplicht om ze een uitstekende basis te geven. Hiervoor is minimaal basiskennis nodig van de geestelijke ontwikkeling van pups en hondengedrag in het algemeen. Het grootbrengen van een nest pups is niet iets waarvoor iedereen in de wieg is gelegd. Het vergt veel tijd en inzet, maar vooral ook kennis en toewijding.



Voor het geld

Boxers zijn populaire honden en vaak is het niet zo moeilijk om gegadigden voor de pups te vinden. Dit brengt mensen wel eens op het idee een nestje te fokken om de kas te spekken - een slechtere reden is niet te bedenken. De hele onderneming kan namelijk aardig in de papieren lopen. Alleen al het dekgeld, eventuele reiskosten, stamboom-aanvragen, entingen en ontwormingen, (bij-)voeding van de pups en de aanpassingen die u binnenshuis zult moeten maken, kunnen behoorlijk drukken op het gezinsbudget. Boxers werpen normaliter gemakkelijk en zonder problemen, maar het zal net uw teef zijn die dure veterinaire begeleiding nodig heeft, of het zullen uitgerekend uw pups zijn die het zonder medicijnen en medische ingrepen niet kunnen redden. In incidentele gevallen kan zo'n nest uitlopen op een drama. Het kan gebeuren dat uw teef tijdens de dracht of bevalling zo in de problemen komt, dat ze niet meer te redden is. Dit is een erg negatief scenario, maar het komt voor en weinig aspirant-fokkers zijn zich hiervan bewust. Hoe dan ook, er is zelden iemand rijk geworden van het fokken van honden. Als fokker hebt u juist een financiële buffer nodig; niet alleen voor de, normale kosten, maar ook voor onvoorziene calamiteiten die er kunnen ontstaan



Nestgrootte

De nestgrootte bij Boxers loopt nogal uiteen. Ik heb nestjes gekend van twaalf pups, maar ook van slechts één of twee.



Loopsheid

Teven zijn ongeveer ieder half jaar gedurende drie weken loops. Deze loopsheid dient zich aan met het opzwellen van de vulva en matig bloedverlies - de hoeveelheid is per teef verschillend - waarna de bloeding zo rond de tiende dag afneemt of stopt. De werkelijke vruchtbare dagen waarop de teef bereid is zich te laten dekken, beperken zich meestal rond de 10e tot en met de 14e dag, maar ook hierop zijn uitzonderingen. Na bloedafname bepaald uw veearts het juiste tijdstip waarop uw teef het best kan gedekt worden. Een teef kan voor het eerst gedekt worden tijdens haar derde of vierde loopsheid. Eerder is ze nog niet voldoende uitgezwaard en ook geestelijk vaak nog niet opgewassen om de zware taak goed te volbrengen. Veel langer wachten is ook niet bevorderlijk omwille van een grotere kans op verminderde vruchtbaarheid en een grotere kans op complicaties. De teef moet ruim voor de dekking ontwormd worden en hoort volledig te zijn ingeënt. Ze is vrij van vlooien en mag niet te dik zijn. Uiteraard is haar conditie goed.



Dekking

Op de eerste dag van de loopsheid neemt u al contact op met de eigenaar van de reu om een afspraak te maken. Tijdens de dekking zwelt de penis van de reu op, waardoor de dieren als het ware met de geslachtsorganen aan elkaar verbonden blijven. Dit heet 'gekoppeld staan' en kan tien minuten, maar ook drie kwartier duren of zelfs geheel achterwege blijven zonder dat dit van invloed is op het wel of niet opnemen van de teef. Teven die voor het eerst gedekt worden, kunnen tijdens het gekoppeld staan in paniek raken en de benen willen nemen. Voor zowel de reu als teef is dit zeer pijnlijk en het kan beschadigingen en infecties veroorzaken. Dat is de reden waarom veel dekreu-eigenaren erop staan dat u uw teefie tijdens de dekking aangelijnd houdt of een muilbandje aandoet.



De dracht

De dracht, geteld vanaf de dekking, duurt gemiddeld 63 dagen. Tijdens deze periode moet de conditie van uw teefje goed op peil gehouden worden. Neem haar dagelijks enkele malen mee op een wandeling om haar spieren te sterken en voorkom dat ze zich bezeert of zich al te zeer opwindt of belast. Het is belangrijk dat u haar gedurende de hele dracht geen extra vitaminen, kalk of voedingssupplementen geeft zonder advies van de dierenarts. Alles wat u nu toedient, kan, hoewel het onschuldig lijkt, invloed uitoefenen op de ongeboren vruchtjes. Om dezelfde reden bent u zeer terughoudend met het gebruik van antivlooien- en ontwormingsmiddelen. Tijdens de eerste vier weken merkt u doorgaans weinig van de gesteldheid van uw teefje, maar misschien gedraagt ze zich wat anders dan anders; ze kan bijvoorbeeld wat aanhankelijker of rustiger worden. Vanaf de vijfde week van de dracht verandert de onderste belijning (buiklijn) wat en zwellen de melkklieren wat op. Rond de zesde week wordt de buik duidelijk dikker. Wanneer een teefje slechts weinig pups draagt, kan de buikomvang echter weinig toenemen. Wilt u zekerheid, dan kunt u op de 28e dag van de dracht een onderzoek laten doen door uw dierenarts. Rond deze dag zijn de vruchtjes het beste te voelen en met een echografie ook te zien. De eerste tijd heeft uw teef geen extra voedsel nodig. Pas als ze ongeveer vijf weken drachtig is, kunt u haar wat meer voedsel geven, maar geef dit verspreid over meer porties. De pups drukken namelijk op de maag en de teef kan, begrijpelijk, minder voedsel ineens verwerken. Haar dagrantsoen kan geleidelijk verdubbeld worden en weer worden afgebouwd tegen de tijd dat de pups zelf gaan eten.